وَ يَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا قُلْ كَفى بِاللَّه شَهِيداً بَيْنِي وَبَيْنَكُمْ وَمَنْ عِنْدَه عِلْمُ الْكِتابِ ( 43 ) ترجمه آيه كسانى كه كافر شدند مىگويند تو فرستاده خدا نيستى ، بگو خدا و آن كس كه علم كتاب نزد اوست براى گواهى ميان من و شما بس است ( 43 ) . بيان آيه اين آيه ، آخرين آيه اين سوره است ، و با حرف « و » گفتار در آن را عطف بر كلامى مىكند كه در ابتداء سوره آورده و فرموده بود : « وَالَّذِي أُنْزِلَ إِلَيْكَ مِنْ رَبِّكَ الْحَقُّ وَلكِنَّ أَكْثَرَ النَّاسِ لا يُؤْمِنُونَ » . و اين سومين باريست كه بر منكرين حقيقت كتاب اللَّه حمله نموده ، استشهاد مىكند به اين كه خداوند و آنها كه علم به اين كتاب دارند بر رسالت خاتم النبيين گواهند . * ( « وَيَقُولُ الَّذِينَ كَفَرُوا لَسْتَ مُرْسَلًا . . . » ) * زمينه گفتار در اين سوره بيان اين جهت بود كه كفار منكر حقيقت كتابند و آن را آيتى الهى نمىدانند ، و لذا از رسول خدا ( ص ) درخواست آيتى غير آن مىكردند ، هم چنان كه در اين سوره در خلال آياتش چند نوبت اين معنا را از كفار حكايت نمود ، و از آن